1975-1976 De Leutkneuters

1975-1976 De Leutkneuters

In de periode 1975-1976 waren E.V. De Leutkneuters aan de beurt om Stadsprinsenvereniging worden. De Leutkneuters waren medio 1972-1973 in ontmoetingscentrum De Werft opgericht, door onder andere de heer Witte die al eerder mede oprichter was van C.V. De Duinpiepers. Voor E.V. De Leutkneuters was de periode 1975-1976 ook belangrijk omdat de heer Witte zijn voorzitterschap overdroeg aan de heer Ben Visser maar ook dat de vereniging van residentie verhuisde van ontmoetingscentrum De Werft naar het Hotel-restaurant De Horst (vroeger De Drie Kabouters, inmiddels afgebroken).

Wel organiseerde E.V. De Leutkneuters hun feesten bij ontmoetingscentrum De Werft omdat dit vanwege de beperkte ruimte van Hotel-restaurant De Horst niet mogelijk was.

Bestuur van E.V. De Leutkneuters, foto gemaakt voor het Turfjournaal. Sommige bestuursleden waren ook (reserve) raadsleden in de raad van elf.

Vanwege de kosten was er besloten door stichting Turfstekerslaand de oude prinsenwagen “De Locomotief” een nieuwe verfbeurt te geven, en deze nogmaals te gebruiken. Tijdens deze opknapbeurt werd door de vrijwillige werkploeg van de E.V. De Leutkneuters een ernstig defect aangetroffen aan het dragende onderstel, deze melding werd genegeerd door het Stichting Turfstekerslaand. Het effect werd duidelijk tijdens carnaval, de prinsenwagen “De Locomotief” voldeed nog goed op zaterdag bij de sleuteloverdracht op het stadhuis, op zondag tijdens de optocht kwam de prinsenwagen “De Locomotief” niet verder dan twee straten waarna de as brak en de wagen bijna omsloeg met het totaal gevolg van de E.V. De Leutkneuters erop, gelukkig wist iedereen er veilig er af te komen. Er ontstond een vreemde situatie, de Stadsprins met de dames van het gevolg met de auto naar het stadhuis, en de raad van elf lopend naar het stadhuis (er zat er eigenlijk nog wat humor in).

Werkploeg van de prinsenwagen "De Locomotief", pauze moment.

Het was dit seizoen wel meer aan de hand, er was een afspraak met het huis aan huisblad (Turfjournaal) dat stichting Turfstekerslaand een deel van de advertentie gelden zou ontvangen. Echter, tot grote schrik van het bestuur van stichting Turfstekerslaand bleek dat E.V. De Peperbuussen (residentie Café-restaurant-bioscoop Smit) een eigen blad “De Peperbus” huis aan huis zou gaan verspreiden met eigen advertenties. Hierdoor zou het Turfjournaal minder advertenties opnemen en dus minder geld ontvangen. Het pijnlijke van deze affaire was dat de voorzitter de heer Siegenaar van stichting Turfstekerslaand ook lid was van E.V. De Peperbuussen, de heer Siegenaar wist het bestuur van stichting Turfstekerslaand te overtuigen dat hij er geen weet van had binnen zijn vereniging en dat hij zich hiervan distantieerde, daardoor had het geen gevolg voor zijn voorzitterschap.

Verzamelen van de carnavalsverenigingen na de optocht in het stadhuis.

Bij de E.V. De Leutkneuters intern begon het langzamerhand ook te rommelen. Door een overvol programma begon voor veel leden de vermoeidheid zijn tol te eisen. Er werd bijvoorbeeld op zaterdag ochtend om acht uur aan de prinsenwagen gewerkt, om vervolgens 's avonds weer in de raad van elf te zitten. Op den duur begint ieder klein probleem een groot probleem te worden. Pijnpunten waren medeleden die beloofde mee te komen helpen, maar nooit kwamen opdagen. En de eindeloze toepraken van de stadsprins (de man had van gewauwel een kunst gemaakt). De bom barstte op carnavalsdinsdag, de Stadsprins bezocht als laatste C.V. De Duinpiepers in hun residentie Café-restaurant De Steenbakker tegenover Hotel-restaurant De Horst. En terwijl de Stadsprins zijn eindeloze toespraak hield waren de meesten van de Raad van elf al naar hun eigen residentie gelopen. Toen uiteindelijk de rest van de vereniging ook arriveerde ging het er niet bepaald carnavalesk er aan toe. Een week later tijdens een spoedvergadering bedanken veel leden voor het lidmaatschap van de E.V. De Leutkneuters, en richtten later E.V. dans en showgroep De Trekvleugels op, specialisatie dansmariekes.